Wat is OSTEOPATHIE voor katten?

Dierosteopathie is een niet-invasieve manuele benadering van het lichaam die werd ontwikkeld door A.T. Still rond 1890. Andrew Taylor Still was op zoek naar samenhang tussen ziektes en mogelijke oorzaken. Hij benaderde het lichaam zodanig dat het zich van binnenuit zou herstellen door het aanspreken van het zelfgenezend vermogen van het lichaam. Een osteopaat geneest dus geen ziekten, maar schept de voorwaarden om het lichaam zijn inherente zelfgenezend vermogen te activeren.

Osteopathie richt zich op een holistische benadering van gezondheid, gebaseerd op een gedegen wetenschappelijke kennis van de embryologie, anatomie, fysiologie en neurologie.

Klassieke osteopathie maakt onderscheid tussen drie lichaamssystemen die elkaar continu beïnvloeden en onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn:
1. het bewegingsapparaat (wervelkolom, botten, gewrichten, spieren, kapsels en banden)
2. het visceraal systeem (inwendige organen met vliezen, bloedvaten en lymfestelsel)
3. het craniosacraal systeem (schedel, hersenen en ruggenmerg, zenuwstelsel, vliezen, hersenvocht en heiligbeen)
Een verlies van beweeglijkheid in één van de systemen kan dus invloed hebben op meerdere andere systemen.
Het craniosacrale systeem vormt een mechanisch, fysiologisch en neurologisch communicatie netwerk. Het systeem heeft een grote invloed op het handhaven van het evenwicht en de beweeglijkheid in alle andere lichaamssystemen.

Osteopathie is gericht op het herstel van de onderlinge relaties in het systeem en tussen de systemen onderling. De geblokkeerde bewegingen worden losgemaakt waardoor het weefsel dat stagneert weer gaat bewegen, beter doorstromen en communiceren met de rest van het lichaam waardoor het evenwicht en normale functie zich weer kan herstellen, het zelfgenezend vermogen van het lichaam van de kat.